„Musicie uczyć swoje dzieci, że Ziemia pod waszymi stopami jest prochem naszych praojców.

Aby szanowały kraj, opowiadajcie im, że Ziemia

ta jest przebogata w różne pokrewne nam żywe

istoty. Uczcie wasze dzieci tego, czego my uczymy

nasze: Ziemia jest naszą Matką. Co spotyka

Ziemię, spotyka także synów tej Ziemi. (…) Co

przydarza się zwierzętom - wkrótce przydarzy

się też ludziom. Wszystkie rzeczy są ze sobą wzajemnie powiązane.”

 (ZDJĘCIA)

(Mowa wodza Indian Seattle z 1854 r, z „Myśląc jak góra”, Seed J., Macy J., Fleming P., Naess A. Wyd. Pusty Obłok)

Europejski Dzień Parków Narodowych obchodzony jest w rocznicę utworzenia pierwszego parku narodowego w Europie. Tym najstarszym europejskim parkiem narodowym jest szwedzki Sarek powołany 24 maja 1909 r. Kolejne 8 powstałych parków europejskich to również parki szwedzkie. Obecnie na naszym kontynencie jest ponad 250 parków narodowych. W Polsce mamy 23 parki narodowe, które zajmują 1% powierzchni naszego kraju. Od kilku lat toczą się rozmowy na temat utworzenia 3 kolejnych parków: Mazowieckiego, Turnickiego oraz Jurajskiego.

 

Park narodowy wg obwiązującej polskiej ustawy z 16 kwietnia 2004 r obejmuje obszar chroniony o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, wyróżniający się szczególnymi wartościami naukowymi, przyrodniczymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, na którym ochronie podlega całość przyrody oraz swoiste cechy krajobrazu. Nadrzędnym celem parku jest poznanie i zachowanie całych ekosystemów danego terenu wraz z warunkami ich funkcjonowania oraz odtwarzanie zniekształconych i zanikających elementów rodzimej przyrody. Wszelkie działania na terenie parku są podporządkowane ochronie przyrody i mają pierwszeństwo przed innymi działaniami. Większość parków narodowych w Polsce powstała po 1949 r. Jako pierwszy powołany został Białowieski Park Narodowy (1947 r.), najmłodszy to Park Narodowy Ujście Warty (2001 r.). 10 parków położonych jest w górach i na pogórzu. Większość z nich ma charakter leśny (lasy zajmują 62 % ich powierzchni). Wyjątek stanowią Słowiński i Woliński Park Narodowy, w których dominują wody oraz Biebrzański Park Narodowy z torfowiskami. Jedynym całkowicie pozbawionym lasów jest Park Narodowy Ujście Warty.

 

 

Jaki jest cel obchodzenia Europejskiego Dnia Parków Narodowych? Nadrzędną ideą jest zwrócenie uwagi na konieczność obejmowania ochroną przyrody ożywionej oraz nieożywionej na terenie całej Europy – ostatnich miejsc z fragmentami dzikiej przyrody, w których dzikie zwierzęta mogą żyć w naturalnych siedliskach. Ważne w tym dniu jest również pokazanie piękna naszych parków narodowych i podkreślenie ich wagi dla całego środowiska. Jest to dzień pochwały dzikości i różnorodności biologicznej. Dzieciom zwracamy uwagę, iż w obecnym uprzemysłowionym świecie konieczne jest zachowanie, choć fragmentów jak najmniej naruszanej przyrody. Przyroda chroniona w parkach jest szansą dla ludzkości na zachowanie gatunków, które być może będą kiedyś kluczowe dla naszego przeżycia na planecie Ziemi. Informacje na temat poszczególnych polskich parków narodowych znajdziecie na stronie: www.parkinarodowe.edu.pl

Źródło: https://www.ekokalendarz.pl/kategoria/swieta/dzien-parkow-narodowych/

 

W województwie podkarpackim mamy dwa parki narodowe: Bieszczadzki Park Narodowy i Magurski Park Narodowy.

 

Kilka słów o Bieszczadzkim PN  i Magurskim PN


 

Bieszczadzki Park Narodowy – jeden z 23 polskich parków narodowych położony w Bieszczadach Zachodnich. Utworzony w 1973 roku. W 1992 roku stał się częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Jest trzecim co do wielkości parkiem narodowym na terenie Polski i największym parkiem narodowym w polskich górach. Bieszczadzki Park Narodowy zajmuje południowo-wschodnią część województwa podkarpackiego. Na jego obszarze leży także najbardziej na południe wysunięty punkt Polski, położony przy granicy z Ukrainą, szczyt Opołonek. Gatunkiem „herbowym” Bieszczadzkiego Parku Narodowego jest ryś. Na terenie parku występuje wiele gatunków organizmów m.in.: niedźwiedź brunatny, wilk, żubr, orzeł przedni czy salamandra plamista. Obszar BdPN jest udostępniony w celach naukowych, edukacyjnych, kulturowych, turystycznych, rekreacyjnych i sportowych w sposób, który nie wpływa negatywnie na przyrodę. Można go zwiedzać pieszo po szlakach turystycznych oraz szlakach poznawczych i spacerowych (129 km) i ścieżkach przyrodniczych ( 124 km), konno (81 km), bryczką (32 km), na rowerze (po drogach publicznych), na nartach śladowych, ski-tourowych i rakietach śnieżnych (34 km).

https://www.bdpn.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

 

 

Magurski Park Narodowy

 

Magurski Park Narodowy –utworzony w 1995 roku. Park leży na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego w samym sercu Beskidu Niskiego. Swoim zasięgiem obejmuje górne dorzecze Wisłoki oraz pasmo Magury Wątkowskiej. Ponad 90% powierzchni parku zajmują lasy. Symbolem parku jest orlik krzykliwy. Na jego terenie wyróżnić można dwa piętra roślinne: pogórza i regla dolnego. Istnieją tu trzy obszary ochrony ścisłej: Magura Wątkowska (1189 ha), Kamień (378 ha) i Zimna Woda (841 ha), jest rezerwat skalny Kornuty, i pomnik przyrody Diabli Kamień.

 

http://www.magurskipn.pl/